اخبار مهم
Home / سلامت / هر آنچه که درباره مفنامیک اسید باید بدانید
50812_193.jpg

هر آنچه که درباره مفنامیک اسید باید بدانید

این روزها خوددرمانی و مصرف خودسرانه داروها رواج یافته است. اکثر افراد با بروز دردهای شدیدی مثل دندان درد به سراغ مسکن‌های قوی و ضد درد می‌روند. مفنامیک اسید یکی از داروهای مسکنی است که شاید بسیاری از ما تجربه مصرف آن را داشته باشیم. شاید بد نیست بدانید که مصرف خودسرانه این داروها عوارض بسیار جدی بر سلامت و ایمنی بدن دارد. در این مقاله به ذکر عوارض و مشکلات احتمالی مصرف این دارو پرداخته‌ایم.



مفنامیک اسید چیست؟

مفنامیک اسید نوعی داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی است که برای تسکین درد به خصوص دردهای دندان استفاده می‌شود. این دارو بعد از مصرف خوراکی به آهستگی جذب می‌شود و تنها درد و التهاب را کاهش می‌دهد و تاثیری در درمان بیماری ندارد. این دارو به شکل کپسول‌های ۲۵۰ میلی‌گرمی عرضه می‌شود.

موارد مصرف مفنامیک اسید

مفنامیک اسید دارای ترکیبی مسکن است که با التهاب و تب مقابله می‌کند. از این دارو برای درمان و تسکین دردهای ناگهانی یا مداوم ناشی از بیماری‌های روماتیسمی، دردهای عضلانی، دردهای ستون فقرات به عنوان مثال در یکی از دیسک‌ها یا گردن، دردهای بعد از عمل جراحی، دردهای ناشی از زخم و جراحت، دندان درد، سردرد، گوش درد و دردهای ناشی از اسپاسم‌های شکمی ناشی از قاعدگی استفاده می‌شود. همچنین این دارو برای کاهش تب و تسکین دردهای ناشی از بیماری‌هایی مثل آنفلوآنزا و دیگر بیماری‌های تب‌دار به ویژه بیماری‌های مجاری تنفسی فوقانی استفاده می‌شود.

عوارض مصرف این دارو

مصرف زیاد و خودسرانه مفنامیک اسید باعث عوارض جانبی زیادی خواهد شد. از جمله عوارض مصرف طولانی‌ مدت و با دوز بالای این دارو می‌توان به اسهال اشاره کرد. مصرف این دارو در افراد حساس باعث درد معده، حالت تهوع و استفراغ می‌شود. در بعضی موارد بی‌اشتهایی، سوزش معده، نفخ، یبوست و دیگر مشکلات گوارشی هم دیده شده است. در موارد نادرتری مصرف مفنامیک اسید با مشکلاتی مثل واکنش‌های پوستی، ضایعات پوستی و خارش همراه بوده است. علاوه بر این مصرف خودسرانه این دارو امکان سردرد، سرگیجه، خستگی، بی‌خوابی، عصبی شدن، تپش قلب، افت فشارخون، مشکلات تنفسی، تحریک چشم‌ها و اختلالات دید را بالا می‌برد. عوارض دیگری مثل واکنش‌های آلرژیک جدی و حساسیت‌های پوستی که همراه با تشکیل ضایعات پوستی باشد بندرت بروز می‌کند. در صورت مشاهده هر نوع اختلال تنفسی یا ضایعات پوستی حتما باید مصرف دارو را قطع کنید. در بعضی موارد مصرف زیاد و خودسرانه این دارو مشکلاتی مثل اختلالات کبدی و مشکلات کلیوی گزارش شده است. مصرف این دارو می‌تواند عاملی برای کم‌خونی و در واقع کاهش میزان گلبول‌های قرمز شود.

توجه: اگر مجبورید به مدت طولانی این دارو را مصرف کنید لازم است به‌ طور مرتب آزمایش بدهید تا میزان گلبول‌های قرمزتان و همچنین سلامت کبد و کلیه‌هایتان بررسی شود. اگر نشانه‌هایی مشابه علائم کم‌خونی مثل نفس نفس زدن، خستگی، رنگ پریدگی و ضربان تند قلب را دیدید حتما به پزشک مراجعه کنید.

توجه:
این دارو در سه ماه آخر بارداری نباید مصرف گردد.

تداخل دارویی مفنامیک اسید

مصرف این دارو با داروهای دیگری مثل آسپرین و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مثل ایبوبروفن و ناپروکسن خطر عوارض گوارشی از جمله زخم گوارشی را افزایش می‌دهد. مصرف داروهای دیورتیک مثل اسپیرونولاکتون و داروی هپارین، وارفارین، لیتیوم، داروهای ضددیابت مانند قرص متفورمین، مکمل‌های پتاسیم، داروهای گیاهی مثل بابونه، جنسینگ، جینکوبیلوبا با مفنامیک اسید باعث ایجاد تداخل دارویی می‌شود. بنابراین توصیه می‌شود اگر داروی خاصی مصرف می‌کنید (حتی داروهای گیاهی) از مصرف خودسرانه این دارو بپرهیزید.

عوارض مفنامیک اسید چیست؟

نکاتی که باید به هنگام مصرف این دارو بدانید

  • مفنامیک اسید بهتر است همراه با غذا یا شیر مصرف شود تا تحریک گوارشی کاهش یابد.
  • از آن‌جایی که این دارو در برخی موارد موجب خواب‌آلودگی یا بی‌حالی می‌شود، توصیه می‌شود پس از مصرف دارو از رانندگی خودداری شود.
  • برای تسکین دردهای عادت ماهانه مدت زمان مصرف نباید بیش از دو تا سه روز باشد.
  • دارو را در هوای محیط دور‌ از نور و رطوبت و خارج از دسترس کودکان نگهداری کنید.
  • مقدار مصرف در کودکان بزرگتر از ۱۴ سال، مشابه بزرگسالان است.
  • مراجعه منظم به پزشک در طول مصرف درازمدت، به منظور بررسی پیشرفت درمان توصیه می‌شود.
  • به عنوان ضد درد برای درمان قاعدگی دردناک، ابتدا ۵۰۰ میلی‌گرم و سپس ۲۵۰ میلی‌گرم، هر ۶ ساعت بر حسب نیاز مصرف می‌شود.
  • در صورت بروز حساسیت مفرط ، بثورات پوستی یا اسهال ، باید مصرف دارو قطع شود.
  • این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود. مصرف بیش از ۷ روز نیز توصیه نمی‌شود. مگر اینکه مطابق دستور پزشک باشد.


گردآوری:
مجله اینترنتی infdqa

می فایل